โห่ฮิ้ว.คอม
โห่ฮิ้ว.คอม โห่ฮิ้ว.คอม
หน้าแรก เห็นมากับตา (เที่ยวทั่วไทย) เพื่อนพ้องจากพงไพร เถลไถลไปกับทาเนะโกะ (ภาพดารา นักร้อง) กระดานสนทนา



 
 
 

 เดินป่า
 

พระอาทิตย์ตกยามเย็นบนลาน ฮ. จุดสกัดห้วยคำภู อุทยานแห่งชาติ ทับลาน จ.ปราจีนบุรี

 
            แม้ในทุกวันนี้สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ จะเข้ามามีบทบาทสำคัญกับชีวิตประจำวันมากขึ้น จนทำให้บางครั้งเราหลงลืมไปว่า การพึ่งพาเทคโนโลยีมากๆ เข้าอาจจะทำให้เรากลายเป็นเครื่องจักรตัวหนึ่งที่กำลังจะหมดแรงลงโดยที่ไม่มีเชื้อเพลิงใดๆ มาเติมเต็มได้หากว่าเราไม่รู้จักคำว่าพอดี สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมไม่หลงลืมไปว่าตัวเราเองไม่ใช่มนุษย์เครื่องจักรก็คือ การได้ออกไปทำงานใช้ชีวิตอยู่ในป่า บางคนอาจมองว่าเป็นสิ่งไร้สาระ เขาก็เลยไปหาสาระกันตามร้านสุราชื่อดังตามแหล่งบันเทิงย่านต่างๆ ก็แล้วแต่ครับว่าใครจะชอบแบบไหนต่างสไตล์กันไปคงว่าอะไรกันไม่ได้ ส่วนสไตล์ของผม ผมชอบที่จะไปหาความสุขด้วยการนอนค้างอ้างแรมในป่ามากกว่า หากใครที่สนใจอยากจะลองดูบ้าง ผมสามารถให้คำแนะนำในการเริ่มต้นได้ง่ายๆ

           สิ่งที่จะอยากจะบอกไว้ก่อนในขั้นต้นก่อนการเดินทางนั้นก็คือควรเตรียมตัวทั้ง ร่างกาย และ จิตใจ สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือ ข้อมูล ก่อนการเดินทางสำคัญมาก อย่าคิดว่าไปตายเอาดาบหน้า เพราะบางแห่งการเข้าถึงไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าไม่มีรถส่วนตัว ผมกับน้องชายเคยเดินกันมาแล้วในระยะทางกว่า 20 กิโลฯ บนถนนคอนกรีตกลางแดดร้อนๆ ขอบอกเลยครับว่ามันไม่ใช่เรื่องน่าสนุกเลยทีเดียวหากไม่มีข้อมูลเพียงพอ

          อย่างแรก เราจะพูดถึง อุปกรณ์เครื่องนอน สำหรับการอยู่ในป่ากัน มันไม่ใช่สิ่งยุ่งยากมากหรอกครับหากว่าเราไม่ทำให้มันกลายเป็นเรื่องยุ่งยากเสียเอง ถ้าไปกันหลายคนก็ควรเลือกขนาดเต็นท์ผ้าใบให้เหมาะสมกับจำนวนสมาชิก ส่วนถุงนอนก็แล้วแต่ครับ หรืออีกตัวเลือกง่ายๆ เปลมุ้งสนามก็ดีนะครับ เพราะตัวผมเองก็ชอบนอนเปลมากกว่า มันทำให้ไม่รู้สึกอึดอัดดีแถมจะเก็บจะกางก็ง่ายแสนง่ายไม่ต้องไล่ดึงสมอบกออกทีละตัว
          อย่างที่สอง เรื่อง เสื้อผ้า เวลาเดินในป่าควรจะใส่แขนยาวเช่นเสื้อลายทหารที่มีขายทั่วๆ ไปจะเหมาะสมกว่า เพราะเวลาเดินเราไม่สามารถระวังเองได้ดีพอ บางทีต้นไม้นั้นอาจมีหนามหรือแมลงมีพิษเกาะอยู่ บางชนิดเรียกว่า เถาช้างร้อง ลำต้นคมดั่งใบมีดโกน เผลอไปโดนเข้าอาจจะได้แผลเหวอะหวะ จริงๆแล้วควรมีไปสัก 3 ชุดก็พอ ชุดเดิน ชุดนอน ชุดกลับ ผ้ากันฝนเสื้อแบบปันโจใส่กันฝนได้ดี กลางคืนใช้ขึงกันน้ำค้างเหนือที่นอนได้อีกด้วย
          อย่างที่สาม รองเท้าผ้าใบ ถ้าเป็นหุ้มข้อได้ก็จะดีมาก เวลาเดินป้องกันข้อเท้าพลิกเพราะตามพื้นทางเดินในป่าจะมีทั้งเถาวัลย์พาดผ่านทางเดิน กิ่งไม้หล่นกระจัดกระจาย อาจทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ มีรองเท้าอยู่ชนิดนึงที่ผมอยากจะแนะนำให้ใช้กันก็คือ รองเท้าผ้าใบลายทหารยี่ห้อจีนแดง มีขายตามร้านอุปกรณ์เดินป่าทุกร้าน ใช้ได้ดีราคาไม่แพง ตกคู่ละไม่เกิน 200 บาทใส่เดินสบายไม่อับชื้นเพราะใช้วัสดุเป็นผ้า แห้งง่าย พื้นก็เหนียว จะไปเสียเงินทำไมกับร้องเท้ามียี่ห้อราคาแพงๆ เมื่อคุณอยู่ในป่าก็คงไม่มีใครสนใจหรอกครับว่าคุณใส่อะไร จริงไหมครับ
          อย่างที่สี่ ว่ากันถึงเรื่อง อุปกรณ์จำพวกหุงหาอาหาร ที่สำคัญซึ่งจะขาดเสียไม่ได้นี่เลยครับ หม้อสนาม
ใบสี่เหลี่ยมๆ ห้ามพลาดเลยเชียว แต่อย่าลืมช้อนนะครับไม่งั้นได้เปิบมือกับข้าวร้อนๆ มีหวังมือพองกันแน่ ข้าวสารก็ควรเตรียมไปให้พอกับสมาชิกที่ไปด้วย เช่น ถ้า 3-4 คน ไปสัก 3 วัน ก็ใช้ประมาณ 2-3 กิโลฯ หรือมากกว่านั้นก็ไม่ว่ากันหากคิดเสียว่า เหลือดีกว่าขาด
          อย่างที่ห้า มีดคู่ใจ สักเล่มเอาใว้ใช้ได้สารพัดตั้งแต่ผ่าฟืนจนถึงทำกับข้าว การเลือกซื้อก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องแพงมาก เพราะถ้าซื้อมาในราคาสูงก็ไม่กล้าใช้อีกน่าเสียดาย อย่างดีก็แค่เก็บเอาไว้โชว์ที่บ้าน เลือกที่ประเภทราคาไม่สูงน้ำหนักพอมือจะดีกว่า เช่นพวก อีเหน็บ ที่มีขายในสวนจตุจักรราคาไม่กี่ร้อยบาทเท่านั้น ถึงหายก็ไม่เสียดาย 		 
     

เมื่อข้าวใกล้สุกจะโชยกลิ่นหอมออกมา ควรเข้ามาดูไว้ใกล้ๆ และอย่าให้ไฟแรงเกินไป
อาจจะได้กินข้าวสามอย่างคือ ดิบ แฉะ ไหม้

          อย่างที่หก กับข้าว ก็ควรจะเป็นของเบาๆ เช่น ปลาหมึกแห้ง ปลากรอบ ปลาทูเค็มก็ไม่เลวนะครับ มีอีกอันหนึ่งที่ผมชอบมากๆ ก็คือ ปลาเส้น ทาโร่ ง่ายมากเลยครับแค่ฉีกซองก็กินกับข้าวได้เลยไม่ต้องเสียเวลาทำ
น้ำปลา พริกแห้ง หอม กระเทียม มะนาว น้ำพริกกระปุก มีให้เลือกหลากหลายยี่ห้อ จะลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ก็ตามใจชอบนะครับ เดี๋ยวนี้ดีหน่อย เพราะผักกาดดองทำออกมาในรูปแบบที่เป็นซองกันแล้ว มีติดไปบ้างก็แจ๋วนะครับ เอาไว้กินกับข้าวต้ม โดยมีเพื่อนรู้ใจนั่งล้อมวงกันท่ามกลางกองไฟยามค่ำคืน กับบรรยากาศเย็นๆ แหม! พูดแล้วอยากไปเร็วๆ จัง

          คราวหน้าผมจะมาแนะนำกันต่อในเรื่องอะไรบ้างนั้น ก็คอยติดตามอ่านกันได้ในทุกๆ กลางเดือนนะครับ ตอนนี้ลาละครับ สวัสดีครับ...		  
สิทธิชัย ธรรมลักขณา เรื่อง/ภาพ